بررسی معاد جسمانی قرآنی ـ حدیثی از دیدگاه مکتب خراسان

نوع مقاله: نشریه حدیث و اندیشه

نویسنده

دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه قرآن و حدیث

چکیده

 مکتب معارفی خراسان مدعی انحصار معارف دینی در معارف وحیانی بوده و مبانی فلسفی و عرفانی را در تبیین معارف دینی جایز نمی‏‏شمارد و قایل به تفکیک معارف بشری از معارف وحیانی‌ است. لذا معاد جسمانی ارائه شده از سوی این مکتب - که متخذ از آیات و روایات است - بازگشت انسان‏ها‏‏ با همین جسم عنصری مادی، در قیامت است‏‏ و هر گونه تأویلی را در آن جایز ندانسته و به نقد دیدگاه‌های فلسفی و عرفانی در باره معاد می‏‏پردازند. شیخ مجتبی قزوینی، میرزا جواد آقا تهرانی و میرزا حسنعلی مروارید از جمله معتقدان این مکتب‌اند. در این پژوهش، تلاش شده است با بررسی آثار مکتوب این سه اندیشمند، به تبیین مبانی، ادله، لوازم و شبهات معاد جسمانی از منظر ایشان پرداخته شود.

کلیدواژه‌ها


  • تویسرکانی، محمد نبی بن احمد. (1366). لئالی الاخبار، تهران: مؤسسه انتشارات و چاپ دانشگاه تهران.
  • تهرانی، جواد آقا. (۱۳۷۴). میزان المطالب، ‏‏قم: موسسه در راه حق.
  • طبرسی، احمد بن علی. (1381). الاحتجاج، ترجمه: بهراد جعفری، تهران: اسلامیه.
  • طوسی، محمد بن حسن. (1414ق). الامالی، قم: دار الثقافه.
  • قزوینی، شیخ مجتبی. (1387). بیان ‌الفرقان، قزوین: حدیث امروز.
  • کلینی، محمد بن یعقوب. (1365). اصول الکافی، تهران: دار الکتب الاسلامیه، چاپ چهارم.
  • مجلسی، محمد باقر. (بی‌تا). بحار الانوار الجامعه لدرر اخبار الائمة الاطهار، تهران: دار الکتب الاسلامیه.
  • مجلسی، محمد باقر. (1380). حق الیقین، اصفهان، انتشارات کانون پژوهش اصفهان،.
  • مروارید، میرزا حسنعلی. (1383). مبدأ و معاد در مکتب اهل البیت(ع)،‏‏ ترجمه: ابوالقاسم تجری گلستانی، ‏‏قم: موسسه انتشارات دار العلم، چاپ اول.